Vluchtelingenwerk

Werkgroep Vluchtelingenwerk Protestantse Gemeente Den Helder
Wel en wee op het AZC mei

Verblijfsvergunning na 7 jaar (vervolg)
Wij en de familie Belgorian waren blij verrast. Na lezing van het artikeltje in de Eén over deze familie uit Moldavië/Transnistrië kwam iemand spontaan
€ 100,00 voor hen brengen. Een prachtig gebaar. De familie wist niet hoe ze het had. Kwam iemand een cadeautje voor ons brengen? Ze zijn erg blij met het geld, maar ook met de aandacht.

                                                                                           Petitie
Op 2 mei boden de bewoners van de gezinslocatie en afgevaardigden van andere instanties, waaronder Kerk en Vluchteling, de petitie aan om te protesteren tegen de sluiting van hun AZC. De burgemeester stond ze vriendelijk te woord; hij was blij dat ze gekomen waren en dat ze het naar de zin hebben in Den Helder. Hij kan niet meer doen dan de petitie doorsturen naar de staatssecretaris en het landelijke COA. De zondag daarna is er in veel kerken van Den Helder een handtekeningenactie gehouden. Deze handtekeningen zijn in één pakket verzonden. Ook naar deze beide adressen.
 

Ambassade van Eritrea in Den Haag
Op 4 mei zijn we voor de derde keer naar de Eritrese Ambassade geweest in Den Haag. Trhas werd vriendelijk door de consul ontvangen. Hij schreef een verklaring voor de advocaat, dat ze zich daar vervoegd had. Als ze maar een heel klein stukje bewijs heeft om aan te tonen dat ze uit Eritrea komt, kan hij haar een paspoort geven. Dan kan ze voorlopig in Nederland blijven. Maar hoe komt ze aan bewijs? Het Rode Kruis heeft reeds gezocht, maar geen aanknopingspunten gevonden.




Naar de ambassade in Parijs
M’mah Camara is samen met haar zoon Mohammed naar de ambassade van Guinee in Parijs geweest. Ooit was ze al een keer met ons naar haar ambassade in Brussel gegaan. Daar kon men haar niet helpen om een paspoort aan te vragen. In Parijs wel, maar er waren zoveel wachtenden voor haar, dat ze niet aan de beurt kwamen op die dag. Ze zijn blijven overnachten in de ambassade, de volgende dag werden zij geholpen. Met de Flixbus, die ’s nachts rijdt, konden zij ’s avonds weer naar Den Haag. Zij had geld kunnen lenen van een vriendin. Haar paspoort kostte € 140,00. Tel daarbij op het reisgeld. Wij steunen haar nu financieel.



Verjaarsvisite 13 mei.
Het dochtertje van Tesabi werd een jaar. Ook wij waren uitgenodigd. Naar Afrikaanse/Sudanese gewoonte zag het meisje er uit als een bruidje. Haar broertje liep ook in een driedelig pak. Het halve AZC was te eten gevraagd.








Hartelijk bedankt

Weer € 100,00 en 2x € 50,00
Of de gift, eerder genoemd, nog niet genoeg was, werd er weer een envelop met inhoud gebracht. Te besteden aan persoonlijke zaken voor bewoners. Op de stekkenmarkt had deze gulle gever o.a. stekken en jam verkocht. Wij weten er wel raad mee.

Een voorganger liet het honorarium plus reisgeld achter voor ons werk op het AZC. Prachtig!

Na twee bezoekjes in de wijk werd 2x € 50,00 meegegeven. Daar word je toch stil van. Zie elders op deze pagina.

Het kistje in de Vredeskerk bracht € 167,70 op over de maanden maart en april. We zijn dankbaar dat veel mensen ons op deze manier steunen. Bedankt!
naar top pagina
Wel en wee op het AZC april
Kiespijn 2 en 3
Ligt het aan de tijd van het jaar? Het lijkt wel.
Voor acute gevallen kunnen azc-mensen niet in Den Helder terecht.
Na met iemand mee te zijn geweest naar Slootdorp, was er weer een aanvraag om mee te gaan naar een tandarts. Nu moest er iemand naar Alkmaar. In dit geval kon de moeder met het kind met de trein. En zo hoort het natuurlijk.
Een week later was het weer raak. ’s Avonds werd er gebeld. Mevr. Emmanuel moest de volgende morgen om 8.00 uur aanwezig zijn bij de kaakchirurg in Alkmaar. Dat was een ander verhaal. Deze familie was die dag al naar Heerhugowaard geweest voor het trekken van een kies. De tandarts kreeg de kies er niet uit. Men kon niet in Den Helder terecht, wel in Alkmaar. Ab Otten was bereid met de fam. Emmanuel mee te gaan, hij heeft ze om 7.00 uur opgehaald. Geweldig!

De aanhouder wint
Aan Sabela hebben we veel werk gehad. Of eigenlijk aan de INGbank.
Nadat zij na verlies van haar portemonnee, haar bankpas blokkeerde, heeft zij 3 maanden moeten wachten tot ze deze weer kon gebruiken. Wij belden voor haar, gingen mee naar kantoor en schreven brieven.
Al die tijd heeft zij geld moeten lenen. Ook van ons. Uiteindelijk deed haar pas het weer en kon zij alles terugbetalen. Wat een opluchting voor iedereen. En wat een bureaucratie!


Kerkgang; chauffeurs gevraagd
Er komen steeds meer gezinnen die graag mee willen naar de kerk. Een goede zaak. Omdat de werkgroep uit de Vredeskerk komt, wil men met hen mee. Ze kennen hen immers.
Het zijn veelal moeders met kleine kinderen. Veel van hen kunnen alleen gebruik maken van hun benenwagen. Mensen, die mobiel zijn kunnen op de fiets, of we verwijzen ze naar de Bethelkerk.
De tweede zondag van de maand bezoekt men altijd de Bethelkerk, daar vandaan wordt men opgehaald door chauffeurs van die sectie, de andere zondagen door auto’s uit de Vredeskerk. Bij beide kerken is een tekort aan mensen die willen rijden. Jammer, dat het zodoende altijd op dezelfde mensen neerkomt. U kunt contact met een van ons opnemen als u mee wilt doen. We rijden dan om beurten. Kom op mensen, af en toe rijden is voor ons toch een kleine moeite? Je doet er deze mensen zoveel plezier mee! Even uit dat kleine hokje, waar mensen soms al 9 jaar verblijven. Wilt u een keer mee op bezoek? Dat kan, meld u aan bij iemand van de werkgroep.

IJzer plakken
Naima belde of wij wisten waar ze ijzer kon laten plakken. IJzer plakken? Wat bedoelt ze? Het ging om ‘lassen’. Een tandwiel van een achterwiel, dat binnenin vastgezet moest worden. Gelukkig kon dat ‘geregeld’ worden. De oude tweewielerfiets rijdt weer.


Nieuwe advocaat
Het vluchtelingenwerk heeft voor Trhas een nieuwe advocaat gevonden. Zo wordt er weer een procedure gestart om iets in beweging te zetten. Het gezin verblijft 8 jaar in Nederland. Michael van 7 is hier geboren. Het gezin krijgt geen verblijfsvergunning en kan niet uitgezet worden. Ook voor dit gezin kon Ab iets betekenen, door ze te begeleiden.




Warmenhuizen
Op 8 april hebben wij de fam. Arsalah, die in Warmenhuizen woont, opgezocht. Ze waren heel blij ons te zien. Vorige keer hadden we iets over de gordijnen gezegd, die wat slordig hingen. Nu had men rails en vitrage op de kop getikt; perfect! Het zag er keurig uit.Hun verblijfsvergunning is met één jaar verlengd.

Op de foto: Mariya was enthousiast en praatte honderuit.

Hier hoorden we dat de op straat gezette familie Eshaq (moeder en dochter) naar België is uitgeweken en daar nu in een asielzoekerscentrum verblijft.

Verblijfsvergunning na 7 jaar

De familie Belgorian is slachtoffer geworden van het Transnistrisch conflict.
Zij vluchtten weg van het geweld en mogen nu in Nederland blijven op humanitaire gronden. Natalja komt oorspronkelijk uit Transnistrië. (Wij hadden er nog nooit van gehoord) Haar man uit Moldavië. Het conflict begon in 1990, bij het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, toen de Moldavische SSR veranderd werd in Republiek Moldavië, waarna Transnistrië aan de nieuwe republiek werd gevoegd. Sindsdien blijft Transnistrië een moeilijk gebied met veel schendingen van de mensenrechten, waarbij met name de Moldavische bevolking getroffen wordt. Rusland steunt Transnistrië tegen een beslissing van het Internationale Hof van Justitie; Transnistrië wordt nog niet officieel erkend. Rusland brak zijn belofte om zijn troepen in 2000 terug te trekken.
Deze familie vroeg financiële hulp aan de kerk; zij moesten naar Brussel om voor alle vijf leden van de familie paspoorten aan te vragen van € 100,00 per stuk. Zij betalen de helft terug in wekelijkse termijnen.

Goede fiets.
Clementine heeft een ‘nieuwe’ fiets. Ze vroeg ons te helpen om bij een vertrouwd adres naar een goede 2e hands te kijken. Dat is gelukt. En ze is er blij mee. Dit was een kleine moeite, maar een groot plezier.





Yawa Itiblitse loopt weer een beetje (met 2 krukken)

Na acht weken met een gestrekt been te hebben gezeten, was Yawa weer mee naar de kerk. Laten we hopen dat de genezing doorzet en dat ze weer op de fiets durft. Ze heeft wel plannen in die richting.



Paasgroeten voor AZC
Op zondag 26 maart verzamelden zich bij de receptie een 12 tal gemeenteleden van de PGDH om de bewoners te verrassen met een bloemengroet. De bakfiets van het AZC stond al voor ons klaar. Na een korte uitleg zijn we twee aan twee bij alle bewoners langs geweest. Verbaasde, maar vooral ook blijde gezichten bij het ontvangen van een potjes narcissen en een mooie kaart. Met dank aan Hanny van Dijken die weer deze mooie kaarten had gemaakt. Een beetje aandacht doet deze mensen heel goed.

Paasviering in ELTO

Op 12 april heeft Kerk en Vluchteling een paasmiddag georganiseerd. Het werd een geslaagde middag. Het paasverhaal werd verteld en daarna hielden wij een maaltijd. Op tafel stonden paaskoekjes en paaseitjes.
ELTO werd weer gratis beschikbaar gesteld.

Alle vrijwilligers worden hartelijk bedankt.
naar top pagina
Wel en wee op het AZC maart
Complimenten van COA (Centraal Orgaan opvang Asielzoekers)
Werden we vaak gezien als bemoeials, de laatste tijd krijgt onze werkgroep de complimenten van de medewerkers van het COA. Ze zijn blij met ons, omdat we praktische hulp bieden, vaak in overleg met hen. Zoals de hulp aan Yawa en Trhas. Yawa zit 6 weken met haar been omhoog, nadat ze is geopereerd aan de beenbreuk van ruim een jaar terug. Het COA heeft geprobeerd hulp aan te vragen; het is niet gelukt. Hanny gaat nog elke week mee naar het ziekenhuis, om gips te laten vervangen en de wond te laten verzorgen. En om Trhas te ontlasten wordt er een keer per week voor deze mensen gekookt. Zodat Trhas het vol kan houden het grote gezin,dat nu ontstaan is, te runnen.






We hebben pasjes op naam gekregen, zodat we makkelijker het terrein op kunnen. De samenwerking met het Vluchtelingenwerk, dat kantoor houdt op het terrein gaat ook prima. De medewerkers weten ons te vinden. Omdat wij als tweetallen onderling klusjes, zoals geld innen, van elkaar kunnen overnemen, loopt het werk op het AZC momenteel vrij soepel.


Alleen onze fietsenmaker is wat beperkt in zijn hulp vanwege ziekte van zijn vrouw. Dus als er iemand is die een fiets kan repareren, welkom! We hebben weer iemand blij kunnen maken met een herenfiets. Ook is er vraag naar een damesfiets.







Via Henk van de Vaart kregen we een envelop met inhoud van een anonieme gever. Het collectekistje voor het werk onder vluchtelingen, dat in de Vredeskerk hangt, leverde over de maanden januari en februari € 230,-- op.

Kiespijn
Als wij acute kiespijn hebben kunnen we meestal wel snel terecht bij onze tandarts. Dat geldt niet altijd voor de asielzoeker. Sarwa kon pas na 3 weken terecht bij een Helderse tandarts. Rien heeft actie voor haar ondernomen, zodat zij de volgende dag ook bij een tandarts terecht kon; zij het wel in Slootdorp.


Afzwemmen; een goede zaak
Zaterdag 11 maart was weer afzwemdag in Aquacentrum Heersdiep. Er hebben al heel wat mensen van het AZC hun zwemdiploma behaald. Nu waren de kinderen aan de beurt voor diploma A.
Op de foto ziet u Sita. Zij woont al 9 jaar in Nederland.



Gevonden via website
Op zaterdag 11 maart kreeg onze werkgroep een mail van Netty Vreugdenhil uit Doorn.
Zij bezoekt o.a. ook mevrouw Betty Nuwe en haar twee zoontjes Daniel en Denzel. Zij komen uit Oeganda en hebben helaas recent gehoord dat zij geen verblijfsvergunning krijgen.
Voordat zij terug moeten naar Oeganda zullen zij nog een poos in het AZC in
Den Helder moeten verblijven. Betty zou in deze tijd erg graag in contact komen met de kerk en ook diensten willen bezoeken. Omdat ik op de website zag dat jullie actief zijn in het vluchtelingenwerk, zou ik u willen vragen of iemand naar haar toe kan gaan in het AZC.
Inmiddels hebben we haar bezocht.
naar top pagina
Wel en wee op het AZC februari
Situatie uitgezette kinderen in Armenië erbarmelijk

   Het was koud geweest die nacht. Het kleine elektrische kacheltje verwarmt de handen van Lucine. Zij is 16 jaar en heeft vijf jaar in Nederland gewoond voordat zij in april 2016 werd opgepakt, vastgezet en uitgezet naar Armenië met haar moeder, zusje en broertje. Haar vader leeft niet meer. Ze woont in een vervallen stacaravan, zonder verwarming of stromend water. Het vriest in de stacaravan. Haar moeder en zusje zijn ziek maar je krijgt alleen gezondheidszorg wanneer je betaalt. En geld is er niet. Martine Goeman, Jurist bij Defence for Children is net terug uit Armenië en ze is verbijsterd over de situatie waarin de kinderen leven. Alle kinderen hebben psychische problemen. Ze vinden geen aansluiting in Armenië, kampen met een forse taalachterstand en zijn de Armeense cultuur en omgangsvormen zodanig ontwend dat zij er niet kunnen aarden. Sommige kinderen gaan niet naar school, omdat ze de taal niet machtig zijn.

Nieuwe baby, toch nieuwe kamer

   Inmiddels is het verzoek om een grotere kamer toch ingewilligd; Sabela is er blij mee. Zij kan nu in 4m x 4m leven. Een verdubbeling van de ruimte. Sabela, Reni en Arsema zijn daar erg blij mee

Bezoek

Iedereen geniet van een bezoekje. Ook de kinderen zijn altijd erg blij met wat positieve aandacht van een Nederlander. Met mannen zijn ze helemaal blij, want die zien ze niet veel. Hun Afrikaanse vaders wonen nu eenmaal niet bij het gezin.



Nieuwe operatie
 
   Hanny is heel vaak met Yawa naar ziekenhuis en huisarts op de Doggershoek geweest. Want er moet medische- en huishoudelijke hulp komen. Door de gebrekkige omstandigheden op de gezinslocatie, is de gecompliceerde beenbreuk nooit goed geheeld. Nu eindelijk de wond dicht is, moest zij weer onder het mes. Trhas heeft het druk; zij verzorgt de vier kinderen.




Petitie voor burgemeester

   Voor de familie Emmanuel is een handtekeningenactie gestart. Deze petitie wordt aangeboden aan de burgemeester van Den Helder. Of het veel uithaalt? Het komt in ieder geval weer onder de aandacht.



Kinderpardon definitieve regeling

   Wie voor 1 mei 2015 de aanvraag had ingediend, kwam onder de overgangsregeling te vallen, een tijdelijke regeling. Kinderen die na 1 mei aanspraak willen maken op de verblijfsvergunning voor kinderen krijgen te maken met de zogenaamde ‘definitieve regeling’. Binnen de definitieve regeling is ook meewerken aan terugkeer een belangrijke voorwaarde. Dat betekent dat eigenlijk niemand meer in aanmerking komt voor het kinderpardon. In 2016 kreeg slechts 1 gezin dit pardon.

De kinderen van juf Kiet

   In filmhuis Zevenskoop draaide de documentaire: ‘De kinderen van juf Kiet’. Voor de vrijwilligers heel herkenbaar. Deze documentaire vertelde het verhaal van juf Kiet, een leerkracht in een Brabants dorp, die les gaf aan een klas kinderen uit AZC’s, waarvan een groot gedeelte getraumatiseerd is.




Geen stageplek

   Dimen Selavaney wil graag stage lopen in een verzorgingstehuis. Omdat zij geen geldige ID-kaart heeft gaat dat niet. Zij vroeg waarom haar zusje dan wel stage mocht lopen. Met als resultaat dat ook het zusje niet meer mag komen. Deze meiden gaan beiden naar school, behalve wanneer er stage is. Wij gaan kijken of het vluchtelingenwerk daar iets aan kan veranderen.

Tweetallen

   Sinds enkele weken gaan we met tweetallen op AZC-bezoek. Riet met Hanny, Marjolein met Alice. Dit bevalt ons veel beter; de druk wordt zo wat meer verdeeld.

Vliegende keep
   Voor Rien was het ook een hectische week. Hij werd zaterdags door de thuiszorg van Yawa gebeld dat haar wond er niet goed uit zag en of hij met haar naar het ziekenhuis wilde; een dag eerder was hij met Grace naar de huisarts op de Doggershoek geweest. Zij had oorontsteking. Wat doe je als moeder in een rolstoel zit. Zelfs op zondag was hij actief op het AZC. Een Irakese bewoner had een getuige uit Friesland op bezoek, er moest een verklaring worden opgesteld voor het Vluchtelingenwerk. En wel in het Nederlands. Hij nam deze verklaring op de laptop op. Na het afdrukken thuis, heeft hij deze weer teruggebracht.






Zwemdiploma’s


   We werden als bezoekgroep uitgenodigd om te kijken naar het afzwemmen van vijf dames van het AZC. Dat zijn dan weer de leuke dingen, die maak je ook mee. Ze willen graag voor ons koken. De dankbaarheid straalt van de mensen af.





Meer goed nieuws

   Khelan, die tegenwoordig in Heemstede woont, heeft het Inburgeringsdiploma gehaald. Zij heeft hard gewerkt, en de cursus is binnen 18 maanden afgerond. Zij fietste dagelijks ruim 10 km om naar de opleiding te gaan of om stage te lopen. Nu mag zij gaan solliciteren.
naar top pagina
Wel en wee op het AZC december
Nieuwe baby
De baby van Sabela is geboren. Ze heet Arsema.
Op onze vraag aan het COA om een extra kamertje, hebben we nog geen reactie gekregen.
Ze woont nu met de baby en haar dochtertje van vijf in een kamertje van 2x4 m.
Er is nog wel een kamer over in het gebouwtje (2 zelfs), maar daar heeft zij geen recht op. Dus blijft dat op slot.
Omdat de baby veel huilt, kan het zusje niet goed slapen en doet dat dan in de klas.

Kinderpardon afgewezen
Begin september ging er een grote afvaardiging uit Den Helder naar het gerechtsgebouw in Haarlem. Ter bemoediging van familie Efraïm Emmanuel. De advocaat hield een pleidooi waar de rechtbank volgens ons niet omheen kon. De advocaat had ook goede hoop. Echter, er is anders geoordeeld. De advocaat gaat in hoger beroep. Ook voor de familie van Nura was er slecht nieuws. Zij kregen ook een negatief antwoord van de rechtbank. Nura is 11 jaar geworden en verblijft al negen jaar hier.

Giften
Jacob de Winter heeft opnieuw een gift van € 50,00 gekregen van een mevrouw uit de Johanneskapel. Deze keer een bijdrage voor benzine. We kunnen het goed gebruiken. Ook Rien Schelhaas kreeg tijdens een bezoek € 50,00. Gever en geefster bedankt!


Uitgezet
Het gezin Eshaq, waar Marjolein iedere week Nederlandse les gaf, is op 7 december om 07.00 uur van hun bed gelicht.
Zij zijn overgebracht naar de penitentiaire inrichting in Zeist, de voormalige vliegbasis Soesterberg, helaas zijn ze inmiddels uitgezet naar Afghanistan.


Eindelijk een huis
Moeder Aissa Conte en haar Nederlandse zoontje Zakaria krijgen een huis in Neer, Limburg, toegewezen. Aissa woont al ruim 15 jaar in AZC’s en gezinslocaties voor uitgeprocedeerden. Zij heeft nu toch (8 maanden geleden) een verblijfsvergunning gekregen. Zij lijdt aan een zeldzame bloedziekte, die in haar geboorteland Sierra Leone niet te behandelen is. Haar moeder en zus zijn aan die ziekte overleden. Als zij terug zou moeten keren, wacht haar hetzelfde lot. Gelukkig is het uiteindelijk voor haar goed gekomen. Omdat zij onder behandeling is van het ziekenhuis in Roermond, wilde ze ook graag in die omgeving wonen. Voor Hanny betekent deze tijd dat zij veel te regelen heeft. Omdat Aissa hier al zo lang woont, heeft ze veel spullen verzameld. Van het COA krijgt ze slechts een treinkaartje om naar Neer te reizen. Omdat men officieel 20 kg bagage mag hebben. Er wordt niet van regels afgeweken. De kerk huurt nu een auto om haar spullen te verhuizen. Ab rijdt en Hanny gaat mee. Zij heeft op de plaats van bestemming ook het een en ander geregeld. Hulde!

Het laatste wat je kunt doen
  Dinsdag voor de kerst kregen Bauke en Marjolein nog een behoorlijk klusje. Familie van het uitgezette gezin, dat illegaal in ons land verblijft, (Fam. De W. weet hier alles van.) belde of ze de bezittingen van de uitgezette familie konden krijgen. Dat werd weer een verhuizing. De spullen die nog op het AZC waren, maar ook wat er naar de inrichting te Zeist gebracht was. Coa vernietigt slechts goederen, de kerk was goed voor de verhuizing.











Yawa heeft in januari vorig jaar haar been gebroken. Door gebrekkige omstandigheden is de breuk nooit goed geheeld. Zij moet opnieuw geopereerd worden.
Daarna mag ze 6 weken absoluut niet staan of lopen. Hoe dat moet?



In de gezinslocatie in Den Helder leven zo’n 300 mensen die niet in Nederland mogen blijven. Ze zijn uitgeprocedeerd en moeten terug naar hun land van herkomst. Om allerlei redenen lukt dat vaak niet. De mensen zijn wanhopig door hun uitzichtloze situatie. De hulp van drie diakenen is voor hen een lichtpuntje. Een indringende reportage. Lees dit artikel in Diakonia, vraag het uw diaken.
Of google op het internet: https://www.kerkinactie.nl/over-kerk-in-actie/blijf-op-de-hoogte/diakonia
naar top pagina
Wel en wee op het AZC november
Wat is mijn nationaliteit?
Trhas belde helemaal overstuur op. Haar advocaat had gemeld niets meer voor haar te kunnen doen.
Zij behoort bij de bijzondere gevallen. Geboren in Ethiopië, opgegroeid in Sudan van ouders met de Eritrese nationaliteit. Opgevoed door de moeder van haar meter, voor oorlogsgeweld gevlucht op 16-jarige leeftijd. Naar Turkije, Griekenland en uiteindelijk terechtgekomen via een mensensmokkelaar in Nederland. Zonder documenten.
Het Rode Kruis heeft gezocht naar haar ouders, zonder succes. Brieven aan scholen kwamen onbestelbaar terug.
Iemand van de Dienst Terugkeer en Vertrek is met haar naar de Eritrese ambassade in Den Haag geweest om een paspoort aan te vragen. Of een laissez passer, een reisdocument. Helaas onmogelijk zonder papieren die haar afkomst bewijzen.

Vluchtelingenwerk Nederland adviseerde haar naar de ambassade van Ethiopië te gaan in Brussel. Eens vragen of die mogelijkheden zag. Trhas wilde wel terugkeren naar de regio in Afrika, mits het daar veilig is. Wij hebben haar begeleid naar Brussel, hebben een verslag met foto’s gemaakt voor de Dienst Terugkeer en Vertrek. De ambtenaar in Brussel was niet vriendelijk, liet haar weten haar nooit meer terug te willen zien.

Dat was in september 2015.

Inmiddels heeft zij twee kinderen. Michael van 7, die in Sittard geboren is en Deborah, geboren in Den Helder.

Organisatie

Teneinde raad is Trhas naar een organisatie in Amsterdam gegaan. Wat kan zij nog doen? Zij kreeg het advies om niet de illegaliteit in te gaan, maar gewoon op het AZC te blijven; zij kunnen haar niet op straat zetten zolang haar kinderen onder de 18 jaar zijn. Zij krijgt immers onderdak en eten. Maar zij wil ergens een bestaan opbouwen. En werken.

In oktober 2016 is een van ons met haar meegegaan naar die Amsterdamse organisatie; het bleek de Protestantse diaconie te zijn. Het gebouw zat vol met vluchtelingen en daklozen. Tijdens het gesprek met pastor Cor Ofman, werd iedereen voorzien van een bordje rijst met een groentensausje en een stukje kip. Hij heeft een nieuwe advocaat geregeld, die een “buiten schuld” procedure wil starten. Dat kost reisgeld en leges.
Zij heeft haar dossier teruggehaald bij haar advocaat op het Damrak. Die was enigszins gepikeerd, maar zocht het dossier bij elkaar. Herhaalde dat Trhas niet voor het kinderpardon in aanmerking kwam vanwege het niet kunnen aantonen van een nationaliteit.

Dienst Terugkeer en Vertrek

De maandag daarop zijn we naar de Dienst Terugkeer en Vertrek gegaan op goed geluk. Deze dienst houdt ook zitting op het AZC. Het hoofd, dhr. Doets ontving ons allervriendelijkst. Hij is niet haar contactpersoon, maar adviseert wel. Hij zag de documenten die bij de advocaat vandaan kwamen. Zij had alles geprobeerd om terug te keren. Hij zou een positief advies geven bij de aanvraag kinderpardon.

Woensdags had zij een afspraak met Collet advocaten in Alkmaar. Daar werd alles nog eens op een rijtje gezet en ook daar zagen ze een aanvraag kinderpardon ook zitten. Weer reisgeld en legeskosten. Maar Trhas heeft weer een beetje hoop op een toekomst voor haar en haar kinderen.
Dit is slechts het verhaal van één van de vele vluchtelingen.
Alles doen om niet terug te keren

Op 4 november 2016, stond het verhaal van Aram Makaryan in de Helderse Courant. Hij doet er alles aan om niet te hoeven terugkeren naar Armenië. Hij spreekt beter Nederlands dan menig Nederlander.

De gezinslocatie in Den Helder heeft allemaal bewoners met bijzondere, trieste verhalen. Velen kunnen wij bijstaan en helpen, maar soms is het een onbegonnen zaak en kunnen wij niets doen.
Kerk en Vluchteling (Interkerkelijk) Kerstviering

Deze maand wordt er weer een kerstviering georganiseerd voor het AZC De Doggershoek en de Gezinslocatie Nieuweweg 3. Deze viering vindt de laatste jaren plaats in de ELTO. Elto stelt belangeloos hun gebouw ter beschikking en levert ook een medewerker. Het kerstverhaal wordt verteld of uitgebeeld, er is koffie, thee en limonade. We houden een gezamenlijke maaltijd. Er zijn gezinnen die we al jaren achtereen daar ontmoeten.
Rien Schelhaas ging op bezoek in de wijk en werd verrast met een gift voor het vluchtelingenwerk.

Gever, hartelijk dank!
naar top pagina
Oproep aan gemeenteleden
Wij van de werkgroep hebben enkele mensen bereid gevonden om zo eens in de twee weken een kopje thee of koffie te gaan drinken bij een asielzoekersgezin. Het idee dat er iemand naar ze omkijkt, doet de mensen zienderogen goed. Maar er zijn meer mensen nodig.

Belangstelling?

Neem eens contact met één van ons op. Wij introduceren u graag.
Riet Schelhaas 633034 schelhaas@quicknet.nl
Marjolein Klootwijk 633976 mklootwijk@quicknet.nl
Hanny van Dijken 633481; hanny.van.dijken@ziggo.nl
Alice van Bijleveld 06 29434424; hj.bijleveld@quicknet.nl
 
Werkgroep Vluchtelingenwerk Vredeskerk