Jeugd PGDH


 

De ambtsdragersavond rond JOP

Een zeer geslaagde avond!
Een goed begin met een kopje koffie gevolgd door soep en lekkere broodjes. Het was fijn en zinvol om zo weer eens met de ambtsdragers van de drie wijkgemeentes samen te komen.
Na de het voorstellen van Eveline Jansen, Johan Rootlieb en Moniek van der Ploeg als de leden van de werkgroep Jeugdwerk Stadsbreed werd geopend met een gedicht van Nel Benschop. Hanna Oosterlee van JOP (Jeugdwerk Organisatie Protestantse kerk) verzorgde de rest van het programma. Zij begon met een globaal overzicht van wat er tot nu toe voor ontwikkelingen waren met JOP en liet met de beamer zien wat er uit de essentiecursus met de jeugdwerkers was gekomen. Unaniem was men het met elkaar eens, de essentie van ons werk is de onvoorwaardelijke liefde van God, en ons doel met het jeugdwerk is,
                               dat ieder kind die onvoorwaardelijke liefde van God mag ervaren.
Hoe willen we dat doen?
We willen dat doen door relatiegericht te zijn, prikkelend, verbindend en door middel van laagdrempelige activiteiten. Hoe kan je relatiegericht bezig zijn, en prikkelend, verbindend en laagdrempelig?
Dit werd met een mooi schemaatje uitgewerkt.
Hanna vertelde verder dat ze alle jeugdgroepen bezocht heeft en dat ze daar veel heeft geleerd over hoe de groepen nu werken. Ze was enthousiast over de openheid van de jeugdwerkers om over het geloof en hun twijfels te praten. In elke groep wordt gezocht naar aansluiting met de jeugd. Sommige leiding bleek een klein groepje kinderen als een mogelijkheid te zien om wat meer de diepte in te gaan terwijl een grotere groep juist de mogelijkheid geeft om goed met je werkvormen bezig te zijn. Kortom, Hanna vond bij de jeugdwerkers veel hart voor het werk!
Hanna kwam ook dingen tegen die moeilijker lagen en verlangens:
Er is een behoefte om tijdens vergaderingen meer met de inhoud dan met regelen bezig te zijn. Lastiger blijkt het ook te zijn om de jeugd ècht verantwoordelijkheid te geven. Soms is het moeilijk om verbinding te leggen tussen de bijbel en het dagelijkse leven. Het blijkt ook niet makkelijk te zijn om de ouders betrokken te houden bij het jeugdwerk…. Hanna merkte een verlangen op om als jeugdwerk meer ruimte te krijgen in liturgisch flexibele erediensten zodat er binnen die diensten meer aansluiting ontstaat met jeugd en jongeren.

Alles bij elkaar optellend, kwam Hanna tot de conclusie dat de jeugdleiding de schone taak op zich genomen heeft, vanuit hun eigen motivatie, om de essentie werkelijkheid te maken:        Gods onvoorwaardelijke liefde laten zien.
Ook liggen er uitdagingen voor hen en voor ons allen: ‘it needs a village to raise a child’

Een heel mooi onderdeel van de avond waren de gesprekjes die we in kleine groepjes voerden. Hanna vroeg ons om een kind uit de gemeente of uit je omgeving voor te stellen en namens hen de volgende vragen te beantwoorden: Waar zit je op school? Wat zijn je hobbies? Waar wordt je enthousiast van? Waar wordt je onzeker van?
Vervolgens vroeg ze ons te antwoorden op de vraag van het kind aan ons: Waarom zit u eigenlijk in de kerk? Waarom gelooft u eigenlijk?
Deze vragen brachten ons aan het praten over zeer persoonlijke dingen. Dat was bijzonder, want het blijkt, dat we dit niet zo vaak doen terwijl het om die persoonlijke gemeenschap met God en elkaar toch eigenlijk wel draait….

Tot slot besteedden we nog tijd aan het in kleine groepjes brainstormen over de volgende speerpunten:
1. Flexibelere liturgie met ruimte voor de eigenheid van kinderen.
2. Bouwen aan stimulans en betrokkenheid van ouders.
3. Vrij baan voor jeugdwerk met vertrouwen in de jeugdwerkers
4. Jeugdwerk is een groot speerpunt van de kerkenraad

We sloten het programma af met het aansteken van een kaars en een gebed of wens voor het jeugdwerk in onze stad…. Ik vond het heel indrukwekkend.

Met dankbaarheid en vriendelijke groet, Moniek van der Ploeg, jeugdouderling.

Eerst aten we gezamelijk