Allerheiligen……… de gedachtenis der namen.

Op 1 en 2 november viert een groot deel van de wereldkerk Allerheiligen en ook Allerzielen. Deze gedenkdagen hebben in de 8e en 9e eeuw een vaste plaats gekregen in het kerkelijk jaar. Het zijn de dagen waarop we de heiligen gedenken die ons zijn voorgegaan en die heiligen zijn uiteindelijk ook wij die geroepen zijn om de weg te gaan die de EEUWIGE in Jezus ons is voorgegaan in navolging van Israël. Over de achtergronden, ontstaan en de diepere betekenis van deze gedenkdagen zou heel veel te zeggen zijn, maar daarvoor zijn andere plaatsen en gelegenheden beter geschikt.

De kerken van de Reformatie uit vooral de traditie van Calvijn hebben deze gedachtenis in eerste instantie losgelaten. Op een gegeven moment ontstond er een traditie om de overledenen van het afgelopen (kalender)jaar te noemen tijdens de dienst op oudejaarsavond. Dit gebeurt in sommige kerken nog steeds. Ondertussen is er ook een traditie ontstaan om de ontslapenen van het afgelopen kerkelijk jaar te gedenken op de laatste zondag van het kerkelijk jaar en onder invloed van de oecumene en de liturgische beweging heeft in veel protestantse gemeenten de traditie van het gedenken rondom Allerheiligen een plaats gekregen.

Ondanks de beperkingen door de coronamaatregelen hebben we op 1 november in de Vredeskerk de namen genoemd van hen die ons het afgelopen jaar zijn voorgegaan. Voor ieder werd een kaars aangestoken en ook voor hen die wij wilden gedenken en waarvan de namen niet werden genoemd, maar die leven in ons hart. Mensen ver weg en dichtbij. Wij mogen dat doen omdat we geloven dat ook hun namen geschreven staan in de palmen van God hand.

 

Ds. Roel de Meij Mecima

previous arrow
next arrow
Slider