Nieuwe asielzoeker, Sasan gedoopt

5 april 2021

Wij, leden van de Protestantse Gemeente Den Helder, hebben een nieuwe asielzoeker onder onze hoede gekregen.

Naam: Waberi
Woonachtig: AZC, Nieuweweg 3, overgeplaatst vanuit Hoogeveen.
Land van herkomst: Somalië
In Nederland: 25 jaar, heeft 9 interviews achter de rug en wacht nog steeds op een definitieve uitspraak van de IND.

Het goede nieuws: Hem is reeds een fiets aangeboden door een gemeentelid, zodat hij de wijde omgeving van Den Helder kan verkennen.
Hij zou graag in contact komen met iemand om mee te praten en te wandelen/fietsen. Neem hiervoor contact op met Hans Renes.

Sasan, de Iraniër die actief was in de Bethelkerk is tijdens de paaswake gedoopt in de Kievietkerk te Wassenaar.
Vorig jaar stond zijn doop op de agenda van ds. Wilma; hij werd toen vóór die datum overgeplaatst.
Via de voorganger gaf zij hem de zegen mee.
Op de dag van zijn doop, maakte hij het volgende gedicht:

Als ik de sterren tel in de donkere nacht, omarm ik God.
Wanneer in de stilte van de nacht, de slaap me meeneemt, omarm ik God in mijn slaap.
Als ’s morgens de stralen van de zon mijn ogen kussen met de warmte van liefde, omarm ik God.
Als ik loop, lach of ren, omarm ik God steeds weer.
Op een dag vroeg een klein meisje me: “Meneer, wat is het leven?”
En ik antwoorde: “Het leven is God omarmen.
Soms hard, soms losjes, soms uit nood, soms uit enthousiasme, soms lachend en soms huilend. Maar er is altijd wel iemand die jou omarmt.”



 

 

 

De doopdienst is te bekijken via YouTube, zoek Kievietkerk Wassenaar.

Amran
(de meesten kennen hem vanuit de Bethelkerk) woont nu in Breda, waar hij onderdak heeft gekregen via een kerkgenootschap. Elke donderdag moet hij zich in Utrecht melden. Zijn kleding (tijdelijk opgeslagen bij een gemeentelid in Den Helder) was hem reeds nagezonden per PostNL. Deze maand heeft hij ook zijn fiets opgehaald. Hij wacht nog steeds op de uitspraak van de IND.

Nazorg

Kent u ze nog? Keilan, Salama en Sidra? Zij woonden op het AZC en kwamen in de Vredeskerk.
Zij kregen een verblijfsvergunning in 2015. En in 2020 het Nederlanderschap. Keilan kampt met een ernstige oogprobleem.
Een herinnering aan haar geboorteland Irak, waar zij in elkaar is getrapt en zwaar oogletsel heeft opgelopen.
Zij is in Groningen geopereerd, maar die ingreep is mislukt.
Omdat de pijn steeds heviger wordt, grijpt zij alles aan om verbetering te vinden.
In ons land en in Duitsland zijn er geen behandelingen meer mogelijk.
Haar hoop is gevestigd op een oogarts in Rusland; hij heeft haar een uitnodiging voor een consult gestuurd.
Het probleem is het geld voor de reis, verblijf en consult. Er is reeds € 1600,00 bijeen gebracht; echter er is nog € 1400,00 nodig.
Zij kwam met deze hulpvraag bij de Werkgroep Vluchtelingen. Het is nog een fors bedrag, maar wij willen helpen om dit voor Keilan te realiseren.
Onze aanvraag voor een bijdrage van de diaconie kon helaas niet gehonoreerd worden.
Vandaar deze oproep aan kerkleden. Wie weet heeft u nog een tip voor ons. Neem dan contact op met Rien/Riet Schelhaas.

 

Zorg om de medemens
‘Voor de vluchtende medemens’, stond er op de envelop die ik van de mat opraapte. De € 50,00 die erin zat was dus duidelijk geen aanvulling op mijn zakgeld. Het doet goed en stemt tot dankbaarheid dat er toch steeds wel weer iemand is die een financiële bijdrage levert zodat wij het nazorgwerk onder vluchtelingen kunnen blijven doen. Dus niet alleen in woorden (hoewel ook dat heel belangrijk is), maar ook in daden.

Asielzoeker Amran
Amran moest vanwege een verandering in zijn status op 16 december in Ter Apel verschijnen, voor een herhaalde aanvraag asiel. Omdat hij overtuigd christen is, kreeg hij de kans op een nieuw interview. De IND heeft meer tijd nodig om deze zaak te beoordelen. Hij wacht in spanning af.

Samen delen
Eerlijk zullen wij alles delen klonk het uit veel kinderstemmen in de december maand. Deze boodschap van samen delen stond ook op de hartelijke kaart met inhoud waar wij overheen stapten toen wij thuis kwamen na de kerkdienst. Vijftig euro voor Hart voor Haïti en de andere vijftig euro voor het vluchtelingenwerk stond er op de kaart. Hoe mooi viel dat samen ,want wij konden de € 50,00 diezelfde dag heel goed besteden aan de vluchteling die later op de morgen bij ons op de koffie kwam. De gift, nieuwjaarswens en de felicitatie voor Riet haar verjaardag van de kaartschrijver maakte de kaart meer dan compleet.

Een goed gevulde banketstaaf December en banket zijn de eeuwen door onafscheidelijke vrienden gebleven. De beide dames genoten er zichtbaar van. Aan mij is het zo als menigeen weet niet besteed.
Ja precies, mijn voorkeur gaat uit naar speculaas met of zonder nootjes. Bij Riet lag nog iets extra’s op haar schoteltje. Je zou er wel aardig wat banketstaven voor kunnen kopen, maar de € 50,00 kwam heel goed van pas voor het werk onder de vluchtelingen.