Paasgroet

oecumenische kruisAan allen die onderweg zijn al dan niet in het licht van Pasen

Mensen onderweg. Het klinkt misschien vreemd in onze oren in deze dagen dat we vooral worden opgeroepen om thuis te blijven en zo weinig mogelijk op weg te gaan. Toch zijn wij allen onderweg langs verschillende wegen. Dat kunnen bekende weg zijn, maar ook ongebaande wegen. Het kunnen wegen zijn die leiden naar een nieuwe dag wanneer de zon weer over ons opgaat, maar het kunnen ook wegen zijn waardoor we uit de tijd raken omdat het levenseinde daar is, of omdat ziekte of noodlot toeslaan.

Mensen onderweg. In het uit evangelie naar Lucas (24:13-35) wordt verteld over de Emmaüsgangers Twee mensen onderweg. Mensen die onderweg druk met elkaar in gesprek zijn. Zij spreken met elkaar over de dingen die gebeurd zijn. Over de afgelopen dagen. Dat zijn dagen vol verbijstering en angst rondom de kruisiging van Jezus. En ter¬wijl ze daarover met elkaar in gesprek zijn geschiedt het dat Hij zelf hen tegemoet komt en met hen meegaat. Maar, zegt het verhaal, hun ogen waren overmeesterd en zij herkenden hem niet.

Hun ogen zijn overmeesterd. Ze zijn zo in de ban van wat er is gebeurd dat ze daardoor helemaal worden beheerst. De gebeurtenissen van de afgelopen dagen oefenen macht over hen uit. We kennen denk ik allemaal wel de ervaring dat je zo beheerst kunt worden door gebeurtenissen in je leven dat je geen oog meer hebt voor de werkelijkheid om je heen. Mensen kunnen beheerst worden door verdriet, door ervaringen die diepe wonden hebben geslagen, door angst, door ziekte, door eenzaamheid. Je ogen kunnen overmeesterd zijn, waardoor je niet meer in staat bent te zien wie of wat er aan jou voorbijgaat. Zo ook deze twee leerlingen die onderweg niet zien dat Hij met hen meegaat; de Gekruisigde die de Levende is.

In deze dagen dat het Coronavirus rondgaat over de aarde en het vele mensen ver weg en dichtbij raakt, zijn niet alleen onze ogen overmeesterd, maar ook heel vaak ons hart. We worden soms overvallen door angst en onzekerheid, door verdriet en wanhoop. We voelen ons gespannen en slapen soms slecht en lopen soms angstig met een boog om elkaar heen en zien soms niet meer de kleuren die bijvoorbeeld de lente met zich meebrengt. In de omgeving van Den Helder zien we nu kleurrijke velden vol bloemen en in waterplassen dobberen de eerste jonge eendjes. De natuur trekt zich niets aan van het virus.

De leerlingen onderweg vanuit Jeruzalem en ook wij als mensen onderweg, wij hebben de ander nodig die met ons meegaat, die onze verbijstering doorbreekt, die ons leert aan de hand van Mozes en de Profeten dat Hij in alles een zoon van Israël is en dat Hij de weg van kruis en opstanding heeft moeten gaan. Wij hebben de ander nodig om onze wanhoop en ons verdriet te kunnen delen maar ook onze vreugde, onze vreugde dat de EEUWIGE op het cruciale moment er niet het zwijgen toe heeft gedaan, maar dat HIJ een nieuw begin heeft gemaakt door Jezus op te wekken uit de dood.

Dat de levende Heer langs deze weg ook vandaag met ons onderweg mag zijn.

Gezegende Paasdagen toegewenst,

ds. Roel de Meij Mecima.